1. Słodkawa woń oddechu, włosów i ubrania.
2. Zielone liście i nasionka, nagłe zainteresowanie hodowlą roślin, fifki, fajki, bibulka papierosowa.
3. Igły, strzykawki, ślady nakłuć po wstrzyknięciach, ślady krwi na odzieży, "gęsia skórka".
4. Okopcone sreberka z folii aluminiowej torebki z biało-beżową lub różową substancją przypominającą cukier, małe foliowe torebeczki.
5. Białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorkami, pęknięte naczynka krwionośne, zwłaszcza na twarzy,
   po powrotach z nocnych dyskotek.
6. Biały proszek , brqzowe kuleczki, kamyki, fiolki i flakoniki.
7. Zapachy chemikaliów we włosach i ubraniu, charakterystyczny zapach z ust utrzymujqcy się nawet kilka dni po zażyciu, nasączone chusteczki i szmatki.
8. Malutkie kartoniki z kolorowymi nadrukami, kolorowe "kamyki do zapalniczek"
9. Różnego rodzaju suszone grzybki o zabarwieniu żółtawym do czarnego z brązowym prześwitem
10. Nagłe zmiany nastroju (duża aktywność,zmęczenie), izolowanie się i zamykanie się w sobie, przygnębienie.
11. Sapanie, kichanie i kaszel.
12. Apatyczność i beznamiętny sposób mówienia.
13. Palenie kadzidełek w sypialni.
14. Zmiana godzin snu.
15. Nagła zmiana grona dotychczasowych przyjaciół na innych, zwłaszcza starszych od siebie.
16. Spadek zainteresowania szkoła, sportem i ulubionymi zajęciami.
17. Izolowanie się od innych domowników,spędzanie większości czasu samotnie w swoim pokoju.
18. Kłamstwa i wykręty, wynoszenie z domu wartościowych przedmiotów, podkradanie pieniędzy.
19. Niewytłumaczalne spóźnienia, tzw. ciche powroty do domu lub też przebywanie w nocy poza domem bez uprzedzenia.
20. Tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne.
21. Używanie tajemniczych określeń podczas rozmów.
22. Nie przywiązywanie wagi do wyglądu zewnętrznego.

Amfetaminy to cała grupa środków psychostymulujących pochodnych fenylopropylanu. Środki te, w odróżnieniu od kokainy powodują długotrwałe pobudzenie. W ciągu ostatnich stu lat były one wykorzystywane w różnorodny sposób: od zastosowań leczniczych w medycynie, poprzez stosowanie ich jako środki odchudzające przez osoby otyłe; były również powszechne wśród sportowców jako tzw. koks (doping) w sporcie; obecnie pozostają przede wszystkim środkami odurzającymi.

Metamfetamina względem chemicznym jest podobna do amfetaminy; różni się od niej tylko obecnością grupy N-metylowej. Jej pobudzające działanie na OUN jest znacznie silniejsze niż amfetaminy, a efekty euforyzujące są podobne do kokainy, ale utrzymują się dłużej.

• silne pobudzenie psychomotoryczne
• brak łaknienia
• rozszerzenie źrenic
• przyspieszona akcja serca i szybki oddech
• podwyższone ciśnienie krwi i zwiększone wydalanie moczu
• jadłowstręt
• suchość w ustach

Zarówno amfetamina, jak i metamfetamina występuje w sprzedaży "ulicznej" w postaci bezwonnego proszku o gorzko-cierpkim smaku, w kolorze od białego do ceglastego (w zależności od zanieczyszczeń oraz użytych w produkcji składników).

W nielegalnej sprzedaży znajduje się również nieoczyszczona metamfetamina, produkowana nielegalnie w prymitywnych laboratoriach i jest to białożółty proszek o zapachu jaj.

Uzależnienie fizyczne. Symptomy zależności fizycznej są znikome lub wcale nie występują. Jedynie przedłużony czas snu po tzw. ciągu amfetaminowym, nawet do kilku dni, jest przez niektórych specjalistów klasyfikowany jako objaw uzależnienia fizycznego.

Do najczęściej pojawiających się objawów abstynencyjnych można zaliczyć uczucie przygnębienia, zmęczenia i apatii, wewnętrzny niepokój, senność, bóle głowy, obniżenie napięcia mięśniowego, wzmożone łaknienie i myśli samobójcze. Objawy te rozwijają się dość wolno, gdyż metabolizm i wydalanie amfetaminy z ustroju przebiega powoli.

• Nerwowość, drażliwość
• Rozszerzone źrenice w nikłym stopniu reagujące na światło
• Kłopoty ze snem
• Wahania nastroju od euforii do depresji
• Nieuzasadniony strach
• Znaczne ubytki wagi ciała (przy długotrwałym używaniu)

Niekiedy upośledzenie zdolności intelektualnych, np. rozwiązywanie złożonych zadań bywa zwykle utrudnione lub wręcz niemożliwe.

Anhedonia, utrata zdolności odczuwania przyjemności przy czynnościach i przeżyciach zwykle jej dostarczały.

Psychoza amfetaminowa o charakterze majaczeniowo-urojeniowym (omamy słuchowe i urojenia prześladowcze) - długotrwałe stosowanie amfetaminy i metamfetaminy często prowadzi do stanów przypominających objawy schizofrenii.

Wywołana przez narkotyk głęboka i ostra depresja może prowadzić do myśli i prób samobójczych nawet przez długi czas od momentu zaprzestania jego przyjmowania.

Zmniejszenie potencji z równoczesnym wzrostem pożądania. Przy dużym pobudzaniu seksualnym ejakulacja i orgazm są trudne i niemożliwe do osiągnięcia.

Silne pobudzenie oraz zanik samokontroli prowadzi często do niespodziewanych, bardzo gwałtownych zachowań.

Skrajne wyczerpanie spowodowane długim okresem intensywnego przyjmowania narkotyku. Z reguły już po kilkudniowym "ciągu" osoba używająca amfetaminy zapada w przedłużony, niespokojny sen trwający nawet do 48 godzin.

Amfetaminy są bardziej toksyczne niż kokaina, a w przypadku uzależnienia powodują znacznie poważniejsze problemy zdrowotne. Organizm człowieka posiada niezwykłą zdolność do metabolizmu i eliminowania kokainy: wątroba jest w stanie zdetoksyfikować śmiertelną dawkę kokainy w ciągu trzydziestu minut. W przypadku amfetaminy nie ma mowy o tak efektywnym działaniu tego organu.

Przedawkowanie przejawia się w postaci tachykardii, bólów w klatce piersiowej, nadciśnienia tętniczego i zagrażającej życiu zapaści sercowo-naczyniowej. W wyniku przedawkowania narkotyku może nastąpić nieodwracalne uszkodzenie drobnych naczyń mózgowych prowadzące do udarów mózgu.

• Luminal, Cyclobarbital (wydłużone działaniu)
• Thiopental, Brietal (ultrakrótkie działanie)

• stany relaksacji
  
• euforię podobną do sennego marzenia
  
• wyraźne uspokojenie
  
• niezręczność ruchowa

• krótkotrwałe pobudzenie, a następnie senność
  
• przyćmienie świadomości, czasem lęk
  
• pogorszenia zdolności dokonywania oceny
  
• zlewanie się mowy (mowa bełkotliwa)
  
• zwroty głowy i utratę koordynacji ruchów
  
• upośledzenie pamięci
  
• ogólne znieczulenie

• maskowata twarz
  
• ogólne spowolnienie
  
• zaburzona koordynacja ruchowa (np. chwiejny krok)
  
• zamazana mowa
  
• początkowo zwężone, a następnie rozszerzone źrenice
  
• oczopląs

Następnego dnia, po zażyciu barbituranów będzie występować ospałość i otępienie, następnie może pojawić się efekt kaca - złe
samopoczucie, brak możliwości koncentracji, niepokój i rozdrażnienie.

Z uwagi na depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy i długi czas wydalania z organizmu - barbiturany są szczególnie groźne w przypadku ich przedawkowania. Będzie ono charakteryzować się: spowolnieniem oddechu, spiączką, obniżeniem temperatury ciała i ciśnienia krwi, a także zwolnieniem tętna. W wyniku porażenia ośrodka oddechowego może nastąpić jego zatrzymanie i śmierć. Różnica pomiędzy bezpiecznymi, wywołującymi sen dawkami barbituranów a takimi, które mogą doprowadzić do zapaści oddechowej jest nieznaczna.

Długotrwałe używanie barbituranów może być przyczyną zaburzeń neurologicznych i psychicznych i prowadzić nawet do zespołu otępiennego.

Depresyjny wpływ barbituranów na pracę układu oddechowego może skutkować infekcjami oskrzeli, a także zapaleniem płuc.

Barbiturany najczęściej stosowane są z innymi depresantami i wtedy wzmacniane są objawy ich użycia. Mają szczególne działanie w połączeniu z alkoholem i w ten sposób są bardzo często nadużywane. Używane są także często z opiatami - wtedy zazwyczaj przyjmowane są dożylnie. W związku z podobnym kierunkiem działania tych środków - ryzyko śmiertelnego przedawkowania wzrasta.

• pobudzenie i brak łaknienia
• wzrost temperatury ciała
• wzmożenie odruchów
• rozszerzenie źrenic
• kołatanie serca i tachykardia
• nagłe wzrosty ciśnienia i uderzenia krwi do głowy
• szczękościsk
• nudności i wymioty
• odwodnienie

Dawka ekstasy, wynosząca zazwyczaj od 75 do 200 mg i zażywana doustnie - zaczyna działać po ok. 40 minutach. Po następnych 30 minutach następuje nasilenie. Działanie ustępuje po kilku godzinach (4-6) od momentu zażycia.

Najczęściej spotykanymi postaciami nielegalnej sprzedaży ecstasy są tabletki i kapsułki. Różnych kolorów i kształtów tabletki wyróżniają się wytłoczonymi wizerunkami i znakami (np. ptak, kot, sierp i młot, itp.) lub napisami.

Działaniu ecstasy, podobnie jak w przypadku innych środków z grupy amfetamin towarzyszy uczucie silnej euforii. Doznania
te decydują o uzależniających właściwościach tego środka. Chęć ponownego przyjęcia środka może być wzmacniana z uwagi na przykre dolegliwości pojawiające się po pewnym czasie od jego odstawienia.

Następnego dnia po zażyciu MDMA często pojawia się uczucie kaca, charakteryzującego się zmęczeniem, zawrotami głowy i mdłościami, słabą zdolnością koncentracji, sennością albo pobudzeniem i irytacją. Stan taki może trwać nawet dwa dni.

• rozszerzenie źrenic
• pobudzenie
• mało racjonalne i dziwne zachowanie
• czasem może pojawić się brak koordynacji ruchowej

Na skutek przedawkowania środka lub szczególnej nadwrażliwości na jego działanie może pojawić się tzw. "złośliwy zespół neuroleptyczny" (spadek ciśnienia krwi, gwałtowny wzrost temperatury ciała, drgawki i śpiączka) prowadzący do śmierci.

Szczególnie niebezpieczne jest przyjmowanie MDMA przez osoby cierpiące choroby układu krążenia. Środek ten powoduje migotanie komór serca nawet u osób zdrowych.

Na skutek spowodowanego przez MDMA szczękościsku i zgrzytania zębami może dojść do kruszenia zębów.

Podobnie jak w przypadku stosowania innych środków z grupy amfetamin może dochodzić ciężkich stanów depresyjnych, urojeń i psychoz, które środek ten może ujawnić i wzmocnić, lub będą one bezpośrednim następstwem jego stosowania.

Podniecenie seksualne połączone jednocześnie z odrzuceniem zahamowań w sferze seksualnej może prowadzić do negatywnych konsekwencji.

Nie wiele wiadomo o efektach długotrwałego używania ecstasy, ale istnieją przesłanki co do tego, że może powodować zmiany degeneracyjne niektórych neuronów w mózgu.

• znosi i opóźnia objawy zmęczenia, zmniejsza potrzebę odżywiania się i snu
• zaburza pracę serca
• silnie rozszerza źrenice
• prowadzi do silnego pobudzenia psychoruchowego
• powoduje wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie oddechu
• większe dawki mogą spowodować drżenie mięśniowe i wzrost temperatury ciała.

Kokaina (chlorowodorek kokainy) występując w nielegalnej sprzedaży ma postać białego proszku. Przyjmowana jest zazwyczaj wziewnie do nosa, gdzie jest wchłaniana przez śluzówkę i niemal natychmiast wywołuje wpływ na ośrodki przyjemności w mózgu (po pewnym czasie dochodzi jednak do uszkodzenia przegrody nosa i jej martwicy). Bywa też wcierana w dziąsła lub w środek małżowiny usznej. Podawana doustnie działa znacznie słabiej, jednocześnie znieczulając błonę śluzową żołądka i znosząc w ten sposób uczucie głodu. Stosowana na błonę śluzową języka powoduje porażenie zakończeń smakowych.

Free-base (wolna zasada kokainy). Otrzymuje się ją w wyniku działania amoniakiem lub sodą na chlorowodorek kokainy. Jest zażywana przez inhalację oparów, jakie powstają po jej podgrzaniu (topi się w stosunkowo niskiej temperaturze wydzielając opar). Przeważnie jest podgrzewana na folii aluminiowej.

Crack ma postać przypominających płatki mydlane kawałeczków, jasnobrązowych kuleczek lub też "kamyków" pakowanych we fiolki. Zwykle jest palony ze specjalnych fajeczek, przeważnie szklanych. Kokaina zawarta w cracku absorbowana jest przez płuca i dostarczana gwałtownie przez krew do mózgu. Efekt jest kilkukrotnie silniejszy i o wiele bardziej intensywny niż wywołany przez chlorowodorek kokainy. Ale też krócej trwa - 10 do 15 minut silnej euforii.

• wzmożona aktywność i często wyraźnie widoczny niepokój psychoruchowy
• rozszerzone źrenice słabo reagujące na światło
• do efektów działania kokainy należą też śmiech i gadatliwość, a także większa towarzyskość
• mogą pojawić się zachowania gwałtowne
• katar (w przypadku zażywania przez śluzówki nosa)

NIEBEZPIECZEŃSTWA

Silne wyniszczenie organizmu - spowodowane brakiem łaknienia, snu i odpoczynku.

Psychoza pokokainowa - postępowanie może stać się czasem irracjonalne i dziwaczne, a poczucie prześladowania i inwigilowania będzie wskazywać bardzo wiele cech charakterystycznych dla psychozy.

Anhedonia - utrata zdolności do czerpania przyjemności z wydarzeń, które wcześniej sprawiały radość i zadowolenie.

Kokaina, podobnie jak inne stymulanty w zakresie ich wpływu na intelekt, ogranicza zdolność uczenia się i rozwiązywania skomplikowanych zadań osłabiając złożone wnioskowanie, mimo że pojedyncze eksperymenty z kokainą mogą dać wręcz odwrotne wrażenie.

Przyjmowanie kokainy przez kobiety będące w ciąży jest wyjątkowo niebezpieczne. Zwężenie naczyń krwionośnych w obrębie łożyska i macicy sprawia, że do płodu dociera znacznie mniej tlenu i substancji odżywczych. Może być to powodem przedwczesnego porodu lub urodzenia martwego płodu.

• zawroty głowy
• rozszerzenie źrenic
• drżenie mięśniowe i skurcze mięśni klatki piersiowej
• osłabienie i nudności
• kołatanie serca
• wzrost ciśnienia krwi
• rozszerzenie źrenic i silne poty to dodatkowe objawy fizyczne pojawiające
  się przy zatruciu LSD.
• zapis fal mózgowych (EEG) osoby znajdującej się pod wpływem LSD-25
  przypomina stan pobudzenia i niepokoju

• Rozszerzone źrenice i słaba ich reakcja na światło
• Dziwne, nieracjonalne wypowiedzi
• Wesołkowatość i bełkotliwa mowa
• Brak koordynacji ruchowej i widoczne zaburzenie orientacji przestrzennej

NIEBEZPIECZEŃSTWA

Mimo, że zazwyczaj osoba odurzona LSD zdaje sobie sprawę z tego, że jest pod wpływem halucynacji - niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia może wynikać z nieracjonalnego zachowania się: błędnej oceny odległości, czasu i własnych możliwości. Szczególnie przy stosowaniu zbyt dużych dawek mogą pojawić się poważne urojenia, które wpływając na zachowanie zagrożą bezpieczeństwu odurzonej osoby.

W przypadku używania LSD przez niektóre osoby może mieć to wpływ na wyzwalanie się u nich stanów psychotycznych (indukcja schorzeń psychiatrycznych).

Innym problemem, z kolei na poziomie genetycznym, który sygnalizują specjaliści w kontekście używania LSD jest teza, że stosowanie tego środka powoduje aberracje chromosomów.

Możliwość ponownego, chwilowego wystąpienia wrażeń i halucynacji doznanych podczas odurzenia mająca miejsce w pewnym odstępie czasowym od momentu odurzenia (nawet po kilku tygodniach czy miesiącach) - flashback.

Przedawkowanie ze śmiertelnym skutkiem jest nie możliwe - nie występuje zagrożenie życia bezpośrednio ze strony samej substancji chemicznej.

Z niektórych odmian konopi indyjskich otrzymuje się produkty zawierające substancje psychoaktywne. Najważniejsze z nich to marihuana i haszysz. Obecnie są to najbardziej rozpowszechnione, a tym samym najczęściej stosowane nielegalne narkotyki w Polsce i na świecie.

W niektórych krajach preparaty te są legalizowane i dopuszczane do oficjalnego obrotu. Przykładem jest ustawodawstwo holenderskie. Powodem łagodnego podejścia do tych środków jest przekonanie o relatywnie małej szkodliwości zdrowotnej i społecznej związanej z używaniem marihuany i haszyszu.

• Marihuana - susz z liści konopi (0,5-5% THC)
• Haszysz - odpowiednio spreparowana żywica krzewu konopi oraz części
  tej rośliny (2-19% THC)
• Olej haszyszowy - żywica konopi rozpuszczana np. eterem (10-30% THC)

• Gadatliwość i wesołkowatość
• Zaburzenia orientacji przestrzennej
• Ogólne podniecenie i nadczynność psychoruchowa
• Wypowiedzi oderwane czasem od kontekstu (częste dygresje)
• Zaczerwienienie białek
• Niezborność ruchowa (np. potykanie się)

• Kodeina
• Morfina
• Heroina
• Metadon - syntetyczny analog morfiny, o przedłużonym działaniu

• Przesunięcie granicy bólu
• Osłabienie i potliwość
• Obniżenie ciśnienia krwi i, w nieznacznym stopniu temperatury ciała
• Zaparcia oraz kłopoty z oddaniem moczu
• Impotencja
• Zwężenie źrenic i osłabienie ich zdolności do reagowania na światło

• wdychanie oparów z podgrzewanej folii aluminiowej (palenie, pogoń
  za smokiem)
• wciąganie przez śluzówki nosa (sniffowanie)
• iniekcje - najczęściej dożylne

• bóle stawowo-mięśniowe kończyn
• nudności i wymioty
• zaburzenia snu i utrata łaknienia
• bóle brzucha i biegunki

• szpileczkowate źrenice
• opadanie powiek
• uczucie swędzenia skóry
• senność
• płytki oddech
• potliwość
• ewentualne ślady nakłuć po wstrzyknięciach

• sinicą (usta i opuszki palców w wyniku niedotlenienia nabierają
  sinofioletowego koloru)
• krańcową sennością
• płytkim, nieregularnym oddechem aż do jego zaniku
• wiotczeniem mięśni szkieletowych - nienaturalne rozluźnienie
• zimną, wilgotną i lepką skórą
• zwolnioną akcją serca i niskim ciśnieniem krwi